🐁 Wynajem Mieszkania Przez Jednego Z Małżonków

RE: małżeństwo - wynajem mieszkania i odprowadzanie podatku. § 1. Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Małżeństwo zakupiło od dewelopera mieszkanie w kamienicy do majątku wspólnego. Małżonek prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT, natomiast małżonka nie prowadzi działalności gospodarcze. Małżonkowie mają wspólność majątkową. Faktura VAT za zakupione mieszkanie została wystawiona na obojga małżonków (zgodnie z zawartym aktem Jeśli zatem Pan kupi dom z majątku odrębnego, wydając 100% przychodu ze sprzedaży mieszkania na zakup tego domu, w ogóle nie zapłaci Pan podatku, ale dom będzie tylko Pana, w Pana majątku odrębnym. Nic nie stoi na przeszkodzie, by później darował Pan część domu żonie lub rozszerzył na dom wspólność małżeńską. Sprawa nie Po śmierci jednego z małżonków ustawowa wspólność majątkowa ustaje. Połowa wspólnego majątku należy nadal do wdowca lub wdowy, a druga połowa staje się składnikiem schedy po Mieszkanie nabyte przed zawarciem związku małżeńskiego przez jednego z małżonków stanowi jego majątek osobisty mimo zawarcia małżeństwa, jeśli mieszkania tego nie włączono wskutek zawarcia majątkowej umowy małżeńskiej do majątku wspólnego małżonków. Mieszkanie stanowiące własność jednego z małżonków może być wykorzystywane do zaspokajania potrzeb rodziny Tym, samym, od dnia 1 stycznia 2021 r. na możliwość opodatkowania najmu zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych, nie ma wpływu fakt, że wynajem nieruchomości nie jest związany z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. 15.06.2021 Faktura na małżonków a odliczenie VAT przez jedno z nich Komornik wzywa dłużnika (wskutek wniosku wierzyciela o wszczęcie egzekucji z nieruchomości), aby zapłacił dług w ciągu 2 tygodni pod rygorem przystąpienia do opisu i oszacowania. Tutaj należy zwrócić uwagę na to, iż stosownie do dyspozycji Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego, wierzyciel może żądać zaspokojenia z majątku Zapłata ryczałtu po terminie a rozliczenie najmu na podstawie ryczałtu. Wiele osób fizycznych planujących wynajem czy też dzierżawę zastanawia się nad wyborem ryczałtu ewidencjonowanego jako formy opodatkowania. Ryczałt zasadniczo podlega wpłacie w określonych terminach w trakcie roku. W tym zakresie warto zatem zastanowić się Oświadczenie o rozliczeniu całości przychodów u jednego z małżonków należy składać co roku. Wybór zasady opodatkowania całości dochodu przez jednego z małżonków obowiązuje jedynie przy zapłacie zaliczek przez cały rok podatkowy oraz przy składaniu zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), chyba że w wyniku rozwodu albo orzeczenia przez sąd W przyszłości wystawiana będzie jedna faktura za wynajem tego mieszkania i przedsiębiorca będzie odprowadzał 100% VAT. Przedsiębiorca chciał wiedzieć, czy VAT od faktur zakupowych lokalu, wyposażenia lokalu, usług notarialnych może być przez niego rozliczony VAT z tytułu działalności gospodarczej oraz czy przysługuje mu prawo Podział majątku mieszkania i lokalu z TBS – wartość i cena. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 31 kro § 1 z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami powstaje z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z Obowiązuje opłata ryczałtowa w wysokości 8,5% od kwoty 100 tysięcy i 12,5% od nadwyżki. Warunki te dotyczą obecnie również małżonków. Co ważne, według obecnie obowiązującego prawa nie ma znaczenia, czy przedmiot najmu należy do wspólnego majątku, czy jest odrębną własnością męża lub żony. Et1PdI. 15/12/2017Zagadnienie, o którym opowiemy w dzisiejszym artykule dotyczy sytuacji prawnej małżonka rozwodzącego się, nie posiadającego jakiegokolwiek tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, w którym strony zamieszkiwały wspólnie za czasów zgodnego pożycia małżeńskiego. Ileż to razy słyszeliśmy w życiu codziennym o historiach małżeńskich, w których małżonek wyłącznie dysponujący prawem do lokalu mieszkalnego, stanowiącego dotychczasowy ośrodek funkcjonowania rozwodzących się stron – przed rozpoczęciem postępowania sądowego w sprawie o rozwód, w jego trakcie lub bezpośrednio po jego zakończeniu, domaga się od współmałżonka nie posiadającego jakiegokolwiek tytułu prawnego do tego lokalu, trwałego jego opuszczenia. Czy po orzeczeniu przez sąd o rozwodzie stron, małżonek ten zawsze zmuszony będzie do opuszczenia dotychczasowego miejsca zamieszkania stron? Jeśli tak, to jak szybko zmuszony jest opuścić dotychczas wspólnie zajmowane lokum? Czy podział wspólnego mieszkania małżonków rozwodzących się, powoduje powstanie po stronie każdego z nich odrębnych praw do lokalu? Dziś postaramy się odpowiedzieć pokrótce na tak postawione pytania. Kiedy sąd orzeka o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania stron? Na wstępie zaznaczyć należy, iż opisane zagadnienie prawne uregulowane zostało w art. 58 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Faktyczne wspólne zamieszkiwanie małżonków w chwili orzekania o rozwodzie: Rozwiązanie opisane wyżej wymienionym przepisem prawa rodzinnego i opiekuńczego, dotyczy wyłącznie tych przypadków, w których małżonkowie do chwili orzeczenia pomiędzy nimi rozwodu, zamieszkiwali razem, we wspólnym lokalu mieszkalnym. Nie ulega bowiem wątpliwości, że okoliczności losowe zachodzące w życiu obojga małżonków nader często powodują, iż pomimo występowania pomiędzy nimi zupełnego oraz trwałego rozkładu pożycia, zmuszeni są zamieszkiwać wspólnie, bez względu na prawidłowość łączących ich relacji. Tytuł prawny jednego z małżonków do lokalu: Drugą z przesłanek zastosowania opisanej wyżej regulacji prawnej, pozostaje natomiast okoliczność faktyczna, w której – spośród dwojga małżonków faktycznie zajmujących lokal mieszkalny w chwili orzekania o rozwodzie stron, tytuł prawny do przedmiotowego lokalu przysługuje wyłącznie jednemu spośród nich. Drugi z małżonków korzysta więc z opisanego lokalu, jedynie na zasadzie swoistej „uprzejmości” współmałżonka – dysponenta. Na marginesie dodać należy, iż Sąd może orzec o sposobie korzystania ze „wspólnego mieszkania” stron także w wypadku, gdy jeden z małżonków nie przebywa faktycznie w tym mieszkaniu, a jego nieobecność posiada charakter przejściowy, w szczególności gdy – nie rezygnując ze wspólnego zamieszkania (tj. nie zabierając z niego swoich rzeczy osobistych i opuszczając go bez zamiaru wyprowadzenia się na stałe w inne miejsce), małżonek ten zmuszony jest do opuszczenia mieszkania na skutek samowolnego, sprzecznego z prawem lub zasadami współżycia społecznego postępowania drugiego małżonka lub też opuszcza je z przyczyn losowych jak np. pobytu w szpitalu. Co istotne jednak sąd nie orzeknie o sposobie korzystania ze „wspólnego mieszkania” stron wówczas, gdy jeden z małżonków opuści swe lokum na dłuższy czas np. na czas pobytu w więzieniu lub przy okazji długotrwałego wyjazdu zagranicę. Niezbędny element wyroku rozwodowego Zgodnie z Uchwałą Pełnego Składu Izby Cywilnej SN z dnia 9 czerwca 1976 r., III CZP 46/75 (OSN 1976, poz. 184), sąd rozwodowy posiada obowiązek ustalania sposobu użytkowania mieszkania przez małżonków rozwodzących się – po rozwodzie. Sąd powinien orzekać w tej kwestii z urzędu. Odstąpienie przez sąd od tego rozstrzygnięcia, możliwe jest zaś tylko wówczas, gdy małżonkowie sprzeciwili się temu lub powierzchnia ich wspólnego mieszkania (np. jedna izba) czyni orzekanie o sposobie korzystania z tego mieszkania bezprzedmiotowym. Od początku postępowania prowadzonego w sprawie sąd ten powinien zatem starać się ustalić okoliczności dotyczące wspólnego mieszkania stron, w tym w szczególności liczbę oraz rodzaj pomieszczeń wchodzących w skład lokalu oraz przynależących do niego, sposób dotychczasowego ich wykorzystywania, tytuł prawny do mieszkania każdego z małżonków z osobna, ewentualnie także wszelkie inne prawa osób trzecich, zamieszkałych wspólnie z małżonkami. Ustalenie tych okoliczności pozwoli sądowi na rozstrzygnięcie czy istnieje możliwość dokonania podziału mieszkania quo ad usum (tzn. „do faktycznego korzystania”). Kiedy mieszkanie nadaje się do podziału? Nie można mówić o „wspólnym mieszkaniu” stron wtedy, gdy małżonkowie mieszkają u innej osoby jako członkowie jej rodziny i wobec tego, nie posiadają do własnej dyspozycji całego mieszkania lub choćby jednego pokoju. Artykuł 58 § 2 (zdanie pierwsze) może być w tym wypadku stosowany tylko wtedy, gdy małżonkowie dysponują wydzieloną częścią cudzego mieszkania i zakres tego wyodrębnienia umożliwia zaspokojenie ich potrzeb mieszkaniowych. Rozstrzygnięcie o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków (art. 58 § 2 zdanie pierwsze obejmuje w zasadzie każde mieszkanie, zajmowane przez nich, tzn. mieszkanie znajdujące się faktycznie w ich dyspozycji niezależnie od posiadanego tytułu prawnego. O ile zatem strony faktycznie i wspólnie zajmowały lokal mieszkalny, aż do chwili orzeczenia pomiędzy nimi rozwodu, sąd ureguluje w wyroku rozwodowym sposób korzystania z tego lokalu także wówczas, gdy tytuł prawny do mieszkania przysługiwał w chwili orzekania, tylko jednemu z małżonków. Wystarczy więc ażeby jednemu choćby z małżonków przysługiwało: – prawo własności lokalu, – spółdzielcze prawa do lokalu, – służebność osobista podstawie której korzystał z tego lokalu także małżonek uprawnionego z tytułu służebności) – prawo do najmu lokalu mieszkalnego (na podstawie umowy zawartej przez jednego tylko z małżonków z właścicielem mieszkania) lub też: – prawo użyczenia – bądź też, by chociaż jeden z małżonków zajmował już wcześniej lokal bez tytułu prawnego (byle nie było to sprzeczne z prawem i nastąpiło przed przyjęciem do lokalu drugiego współmałżonka). Oznacza to, iż sąd ustali w wyroku rozwodowym sposób korzystania ze wspólnego mieszkania stron niezależnie od tego, czy mieszkanie to wchodziło w skład majątku dorobkowego obojga małżonków (pozostawało przedmiotem ich wpsólnych praw) czy też należało ono do majątku osobistego jednego z nich (nabyte zostało przed zawarciem małżeństwa, w drodze dziedziczenia itp.). Na czym polega podział mieszkania qou ad usum („do faktycznego używania”)? Orzeczenie o sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania przez czas zamieszkiwania w nim rozwiedzionych małżonków (art. 58 § 2 zdanie pierwsze polega z reguły na tymczasowym rozdzieleniu małżonków przez przydzielenie każdemu z nich określonej części wspólnego mieszkania do odrębnego to powoduje takie konsekwencje jak fizyczny podział rzeczy „do korzystania”. Podział winien zdawać jednak egzamin praktyczny. Każde z małżonków winno mieć zagwarantowaną względną choćby prywatność (np. po jednym, osobnym pokoju dla każdego z nich lub dla jednego z nich i drugiego wraz z dziećmi) oraz dostęp do niezbędnych mediów i urządzeń gospodarstwa domowego (toaleta, kuchnia). W miarę potrzeby sąd może również unormować wzajemne stosunki stron przez czas wspólnego ich zamieszkiwania w drodze wydania odpowiednich nakazów lub zakazów (np. nakaz partycypowania przez oboje małżonków w kosztach opłacenia czynszu, energii elektrycznej, gazu itp.). Sąd może w sentencji orzeczenia umieścić zakaz wprowadzenia do wspólnego mieszkania osób trzecich. Jakie skutki prawne wywołuje ustalenie przez sąd sposobu korzystania ze wspólnego mieszkania rozwodników? Należy zaznaczyć, iż tak opisane rozstrzygnięcie sądu nie powoduje powstania po stronie któregokolwiek z małżonków (ani też osób trzecich) jakichkolwiek praw do lokalu. Oznacza to, iż nawet jeśli w orzeczeniu rozwodowym, sąd postanowi o dokonaniu podziału lokalu mieszkalnego małżonków do faktycznego jego używania poprzez to, iż część lokalu przyzna na wyłączne używanie jednemu z małżonków, a pozostałą część odda do dyspozycji drugiego spośród nich – ani po stronie pierwszego, ani też drugiego z małżonków, nie powstanie nowy tytuł prawny do lokalu mieszkalnego lub jakiejkolwiek części tego lokalu. Co najistotniejsze, tak dokonany podział nie wpłynie więc także jakkolwiek na kwestię podziału majątku wspólnego małżonków. Odpowiednio zatem fakt przyznania małżonkowi (nie posiadającemu jakiegokolwiek tytułu prawnego do lokalu) prawa do faktycznego korzystania z lokalu przysługującego wyłącznie drugiemu ze współmałżonków – nie spowoduje powstania po stronie pierwszego z nich prawa do domagania się przyznania mu jakiejkolwiek części tegoż lokalu, w postępowaniu o podział pozostałych składników majątku wspólnego małżonków. Prezentowane rozwiązanie posiada bowiem charakter czysto faktyczny, użytkowy, a z założenia również tymczasowy. Podział ten powoduje więc jedynie, iż małżonek nie dysponujący prawem do lokalu mieszkalnego, a zamieszkujący do chwili rozwodu wraz z drugim małżonkiem – dysponentem prawa do lokalu, w którym oboje jak dotąd zamieszkiwali, uzyskuje tytuł prawny do korzystania z fizycznie wydzielonej części tego lokalu dotąd, dopóki sam nie podejmie on decyzji o opuszczeniu lokalu lub też nie zostanie z niego usunięty na skutek wydania względem jego osoby prawomocnego orzeczenia o eksmisji, w związku z zaistnieniem ustawowych przesłanek jej orzeczenia. To ostatnie stanowi jednak przedmiot odrębnej publikacji. Pozdrawiam, Dagmara Jagodzińska Wynajem nieruchomości mieszkalnych to obecnie jeden z najpopularniejszych sposobów zarabiania pieniędzy. Zysk z najmu nadal jest wyższy niż na lokacie, a na rynku nie brakuje osób, które chcą korzystać z wynajmu. Zajmują się nim głównie osoby w średnim wieku. Wiele z nich wynajmuje mieszkania będące współwłasnością z ich małżonkiem. Jak zatem powinni rozliczyć najem prywatny u małżonków? Współwłasność małżeńska Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195–221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, zwanej dalej kc. Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom (patrz art. 195 kc). Zgodnie z art. 196 § 1 kc współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się natomiast przepisy niniejszego działu (§ 2 ww. przepisu). W myśl art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. Zgodnie z brzmieniem art. 36 § 1 oraz § 2 cyt. ustawy oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach go obciążających. Każdy z małżonków może samodzielnie nim zarządzać, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku. Intercyza małżeńska Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy. Ponadto powyższy ustrój ulegnie zmianie na skutek orzeczenia sądu (patrz art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (patrz art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Zarówno w wypadku umownego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa, jak i w przypadku zniesienia tej wspólności przez sąd, między małżonkami (byłymi małżonkami) ustaje wspólność ustawowa, a do majątku, który był nią objęty, stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Stosownie do art. 501 Kodeksu – w razie ustania wspólności udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Tym samym z chwilą ustania wspólności ustawowej dochodzi do przekształcenia współwłasności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych, a każdy z małżonków może rozporządzać swoim udziałem w majątku wspólnym, który według domniemania jest równy udziałowi drugiego współmałżonka i wynosi 1/2. Następnie małżonkowie mogą zdecydować o sposobie podziału majątku wspólnego. Najem prywatny u małżonków a ryczałt Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych – o czym stanowi art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dalej – ustawa o ryczałcie. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o ryczałcie opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów stosuje się art. 11 ust. 2–2b ustawy o podatku z najmu uzyskiwane przez małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, co do zasady podlegają odrębnemu opodatkowaniu. W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ww. ustawy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, do kwoty 100 000 zł; od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów. Przychody z najmu uzyskiwane przez małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, co do zasady podlegają odrębnemu opodatkowaniu. Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o ryczałcie osiągane przez osoby fizyczne przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Z art. 12 ust. 6 ustawy o ryczałcie wynika, że zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich. W myśl art. 12 ust. 13 ww. ustawy, w przypadku osiągania przez małżonków przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, kwota przychodów określona w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a, dotyczy łącznie obojga małżonków. Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy małżonkowie są współwłaścicielami nieruchomości, uzyskiwane przychody będą mogły być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł, natomiast od nadwyżki ponad tę kwotę według stawki 12,5% przychodów. Czyli limit liczymy dla nich wspólnie. Najem prywatny u małżonków z podpisaną intercyzą a limit Małżonkowie, którzy mają podpisana rozdzielność majątkową, również muszą stosować powyższy limit. Potwierdza to interpretacja Dyrektora Informacji Skarbowej z 20 października 2018 r., numer „Z przytoczonej regulacji wynika, że określony w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym limit przychodów w wysokości 100 000 zł dotyczy łącznie obojga małżonków osiągających przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, zawieranych poza działalnością gospodarczą. Nie jest istotne, czy przedmiot najmu należy do majątku wspólnego, czy do majątków odrębnych małżonków. Zatem limit przychodów w wysokości 100 000 zł dotyczy łącznie obojga małżonków niezależnie od obowiązującego ustroju majątkowego. Biorąc pod uwagę przytoczone regulacje oraz opis sprawy należy stwierdzić, że dla małżonków wynajmujących nieruchomości w ramach najmu prywatnego, opodatkowujących uzyskane z tego tytułu przychody ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, istnieje wspólny limit przychodów, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy między małżonkami istnieje wspólność majątkowa, a wynajmowane przez każdego z nich z osobna nieruchomości wchodzą w skład majątku odrębnego, jak i sytuacji, gdy między małżonkami będzie zawarta umowa rozdzielności majątkowej. Reasumując – limit przychodu z najmu (100 000 zł), do którego stawka ryczałtu wynosi 8,5%, a powyżej 12,5%, jest wspólny dla małżonków. Bez znaczenia pozostaje, czy między małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa, czy też zostałaby zawarta umowa rozdzielności majątkowej”. Poniżej szczegółowo i na przykładach wyjaśniłem zasady opodatkowania prywatnego najmu przez małżonków. W szczególności dlaczego ma tak duże znaczenie czy wynajmowane mieszkanie należy do majątku osobistego męża lub żony lub do ich majątku wspólnego oraz jak liczyć limit zł przychodu z tytułu ryczałtu (8,5% i 12,5%) u treści:Co stanowi majątek osobisty męża, żony oraz mają wspólny małżonków?Wynajem mieszkania stanowiącego majątek osobisty męża lub mieszkania stanowiącego majątek wspólny każdemu z małżonków, połączonych wspólnością ustawową, przysługuje limit przychodu z wynajmu wspólnej nieruchomości opodatkowanego stawką 8,5% i sumarycznie jest to zł wspólnego przychodu opodatkowanego tą stawką?Co stanowi majątek osobisty męża, żony oraz mają wspólny małżonków?Na wstępie należy wskazać, że w przypadku małżonków możemy wyróżnić:- majątek osobisty męża,- majątek osobisty żony,- majątek wspólny (objęty wspólnością ustawową).Do majątków osobistych małżonków będziemy, co do zasady, zaliczać nieruchomości zakupione przed zawarciem związku małżeńskiego, nabyte przez dziedziczenie (chyba, że drugi małżonek został wymieniony w testamencie spadkodawcy) lub w drodze do majątku wspólnego będą zaliczać się nieruchomości zakupione w trakcie trwania małżeństwa z majątku wspólnego (nie zaliczają się do majątku wspólnego nieruchomości zakupione w trakcie trwania małżeństwa przez jednego z małżonków ze środków z jego majątku osobistego np. oszczędności sprzed małżeństwa).Co ciekawe zgodnie z zgodnie z art. 31 § 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego do majątku wspólnego należą w szczególności dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków. Zatem patrząc na przepisu kodeksu rodzinnego i opiekuńczego całość dochodów z nieruchomości należy do majątku wspólnego. Inaczej na ten temat patrzą organy mieszkania stanowiącego majątek osobisty męża lub przedmiot najmu należy do majątku osobistego jednego z małżonków, organy podatkowe uznają, że tylko ten małżonek (będący wyłącznym właścicielem) może pobierać w całości pożytki z najmu i musi od całości opłacać podatek dochodowy. Nie ma przy tym znaczenia czy pomiędzy małżonkami istnieje wspólność czy rozdzielność majątkowa. Organy podatkowe przyjmują, że w takiej sytuacji nie występuje współwłasność pomiędzy małżonkami, a w konsekwencji zasada proporcjonalnego ustalania przychodu (każde z małżonków wykazuje przychód oraz koszty po połowie) nie znajduje konsekwencji małżonkowie nie tylko mogą, aby wręcz muszą rozliczać przychody z najmu majątku osobistego - każdy za siebie. Nie ma przy tym przeszkód, aby wybrali dla siebie odmienne formy opodatkowania tj. żona rozliczy przychody z najmu mieszkania z majątku osobistego ryczałtem (8,5% i 12,5%), gdy mąż rozlicza przychody z najmu z majątku osobistego na zasadach ma przeszkód, aby mąż rozliczał przychody z najmu mieszkania po swoich rodzicach (stanowiącego jego majątek osobisty) oraz z mieszkania wspólnego zakupionego w trakcie trwania małżeństwa ze środków wspólnych (stanowiącego majątek wspólny) w całości na zasadach ogólnych. Natomiast żona przychody z najmu mieszkania zakupionego, gdy była Panną (stanowiącego jej majątek osobisty) ryczałtem 8,5% i 12,5%.- Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 grudnia 2017 r. sygn. razem z mężem, z którym łączy ją wspólność majątkowa, są właścicielami mieszkania. Mieszkanie stanowi ich majątek wspólny. Część mieszkania jest obecnie przez Wnioskodawczynię i jej męża wynajmowana. W 2016 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem złożyła do urzędu skarbowego oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu z najmu tego mieszkania przez męża Wnioskodawczyni na zasadach ogólnych. Wnioskodawczyni zamierza wynająć część innego mieszkania, którego jest współwłaścicielką z udziałem 50%. Właścicielem drugiego 50% mieszkania jest siostra Wnioskodawczyni. Udział w tym mieszkaniu Wnioskodawczyni otrzymała w formie darowizny od swojej mamy, dlatego stanowi on majątek osobisty na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że przepis art. 8 ust. 3 ww. ustawy nie będzie miał zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem część lokalu mieszkalnego, którą Wnioskodawczyni zamierza wynajmować stanowi jej majątek odrębny otrzymany w formie konsekwencji nie ma przeszkód, aby Wnioskodawczyni opodatkowała przychody z najmu części mieszkania (stanowiącego jej odrębny majątek) ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Warunkiem zastosowania opodatkowania w tej formie jest złożenie przez Wnioskodawczynię w ustawowym terminie pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania Wnioskodawczyni."- Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 3 lutego 2016 r. sygn. IPPB1/4511-1389/15-2/MM:"Mąż Wnioskodawczyni posiada w swoim majątku osobistym pawilon handlowy, który wynajmuje i opodatkowuje przychód z najmu w ramach ryczałtu ewidencjonowanego, zaś Wnioskodawczyni posiada w swoim majątku osobistym działkę, którą wynajmuje i opodatkowuje przychód z najmu na zasadach ogólnych. Prócz tego małżonkowie w 2015 r. nabyli mieszkanie, zaliczone zgodnie z przyjętym przez nich ustrojem ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej do ich majątku wspólnego. Małżonkowie złożyli w Urzędzie Skarbowym oświadczenie o opodatkowaniu przychodów z najmu mieszkania należącego do majątku wspólnego małżonków przez jednego z nich, czyli przez przypadku, gdy małżonkowie, pomiędzy którymi panuje ustrój wspólności majątkowej, uzyskują przychody z najmu nieruchomości należącej do ich majątku wspólnego, dla celów opodatkowania tych przychodów (dochodów) podatkiem dochodowym każdemu z małżonków przypisuje się odrębnie przypadającą na niego część uzyskanych przychodów, chyba, że złożą oświadczenie o opodatkowaniu dochodów (przychodów) z tego źródła przez jednego z nich. Ponieważ Wnioskodawczyni i jej mąż złożyli stosowne oświadczenie, dochody z najmu należącego do majątku wspólnego małżonków mogą być opodatkowane przez Wnioskodawczynię."- Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 grudnia 2012 r. sygn. IPPB2/415-917/12-2/JG:"Tak więc przychody małżonków, pomiędzy którymi istnieje wspólność majątkowa, z umowy najmu rzeczy i praw majątkowych, stanowią u każdego z nich przychód w wysokości równej połowie uzyskanego przez oboje małżonków przychodu z tego źródła. Jednakże z brzmienia powołanych przepisów art. 8 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynika, iż powyższa zasada proporcjonalnego ustalania przychodu nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy przedmiot najmu należy do majątku osobistego jednego z małżonków; nie występuje wówczas takiej sytuacji obowiązek podatkowy z tytułu uzyskiwanych przychodów z najmu ciąży wyłącznie na małżonku, do którego majątku należy przedmiot najmu."- Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 6 maja 2010 r. sygn. ITPB1/415-153/10/DP:"Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż pozostaje Pan w związku małżeńskim, w którym istnieje ustawowa wspólność majątkowa. W dniu 21 listopada 2009 r. nabył Pan w drodze spadku po zmarłej matce nieruchomość wraz z dwiema siostrami (w 1/3 części). Nabyty w spadku udział stanowi Pana odrębny majątek. W 2009 roku wynajął Pan przedmiotową nieruchomość, opodatkowując uzyskiwane przychody - po spełnieniu warunków zawartych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - ryczałtem od przychodów powyższego, stwierdzić należy, iż obowiązek podatkowy z tytułu uzyskiwanych przychodów z najmu opisanej we wniosku nieruchomości, ciąży wyłącznie na współwłaścicielach wynajmowanej nieruchomości. Oznacza to, że w sytuacji opisanej we wniosku nie jest zasadne składanie oświadczenia o opodatkowaniu całości przychodów przez jednego z małżonków."- Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2008 r. sygn. ILPB1/415-755/08-2/AG:"Przychody małżonków, pomiędzy którymi istnieje wspólność majątkowa, z umowy najmu rzeczy i praw majątkowych, stanowią u każdego z nich przychód w wysokości równej połowie uzyskanego przez oboje małżonków przychodu z tego z brzmienia powołanego przepisu art. 12 ust. 6 ww. ustawy wynika, iż powyższa zasada proporcjonalnego ustalania przychodu nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy przedmiot najmu należy do majątku odrębnego jednego z małżonków; nie występuje wówczas takiej sytuacji oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych składa wyłącznie małżonek, do którego majątku przedmiot najmu należy (Wnioskodawca)."Wynajem mieszkania stanowiącego majątek wspólny zasady rozliczania mają zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność ustawowa majątkowa (nieruchomości objęte są wspólnością ustawową).Zgodnie z art. 8 ust. 1-3 ustawy PIT:"1. Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą Zasady, o których mowa w ust. 1 i 2, mają również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 przychody ze wspólnej własności, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości dochodu osiągniętego z tego źródła przez jednego z nich."Tak więc (w przypadku braku dodatkowych działań ze strony małżonków) przychody małżonków, pomiędzy którymi istnieje wspólność majątkowa, z umów najmu nieruchomości wspólnych, stanowią u każdego z nich przychód w wysokości równej połowie uzyskanego przez oboje małżonków przychodu z tego źródła (dzielą się po 50% przychodami i odpowiednio kosztami uzyskania przychodów, osobno opłacają zaliczki na podatek, składają na koniec roku dwa osobne zeznania roczne).Dopiero w drodze wyjątku opodatkowanie całości dochodów z najmu nieruchomości (np. mieszkania) będących współwłasnością małżonków możliwa jest przez jednego z nich, ale wyłącznie poprzez złożenie specjalnego oświadczenia. Należy zatem podkreślić, że opodatkowaniu dochodów z najmu nieruchomości będących współwłasnością małżonków w całości przez jednego z małżonków jest możliwe wyłącznie poprzez złożenie opodatkowania przez jednego z małżonków całości przychodu uzyskanego z wynajmu wspólnych nieruchomości nie jest wystarczające samo posiadanie upoważnienia od drugiego ma też znaczenia, czy małżonek opodatkowujący w całości przychody z najmu jest stroną umowy najmu wspólnej nieruchomości (jako jeden z wynajmujących czy na podstawie upoważnienia od współmałżonka). Równie dobrze umowę najmu może podpisać wyłącznie drugi z małżonków - nie wpływa to na skuteczność złożonego oświadczenia. Zatem, gdy nieruchomość należy do majątku wspólnego małżonków przychód z najmu w całości opodatkowuje małżonek wskazany w oświadczeniu, nawet gdy stroną umowy jest tylko drugi złożyli oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodów z najmu wspólnych nieruchomości przez żonę. Z uwagi na wyjazd służbowy żona nie mogła jednak podpisać umowy z nowym najemcą mieszkania. Umowę podpisał mąż. Całość przychodów z najmu nieruchomości wspólnych będzie opodatkowywać i tak żona, ponieważ opodatkowanie przychodów z najmu wspólnych nieruchomości nie jest zależne od tego, który z małżonków jest stroną umowy Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 29 sierpnia 2011 r. sygn. IBPBI/1/415-534/11/ESZ:"Opodatkowanie dochodów z tzw. najmu prywatnego nieruchomości (domu mieszkalnego) będącej współwłasnością małżonków możliwa jest wyłącznie poprzez złożenie oświadczenia o opodatkowaniu całości dochodu osiągniętego ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 przez jednego z nich, o którym mowa w art. 8 ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Co więcej złożenie ww. oświadczenia winno nastąpić w terminie określonym w cyt. powyżej art. 8 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji dla opodatkowania przez Wnioskodawcę całości przychodu uzyskanego z wynajmu przedmiotowej nieruchomości (domu mieszkalnego) nie jest wystarczające samo posiadanie upoważnienia, o którym mowa we wniosku."- Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 5 lutego 2009 r. sygn. IBPBII/2/415-56/08/JT:"Stan faktyczny:Wnioskodawca jest stroną umowy najmu części nieruchomości stanowiącej majątek wspólny z małżonką. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, jednak przychody z najmu nie stanowią dla niego przychodów z działalności gospodarczej, jako że nieruchomość wynajmowana nie stanowi majątku jego firmy a stanowi majątek wspólny przychód z najmu jest prawidłowo opodatkowany, gdy stroną umowy najmu jest tylko jeden małżonek, a nieruchomość należy do majątku wspólnego małżonków"Stanowisko organu podatkowego:Zgodnie z art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych możliwe jest opodatkowanie przychodów dotyczących najmu majątku wspólnego tylko przez jednego z małżonków, pod warunkiem poinformowania Naczelnika właściwego urzędu skarbowego o tej formie opodatkowania podatkiem dochodowym przed 20 dniem miesiąca następującego po miesiącu uzyskania pierwszego przychodu z tego źródła w danym roku podatkowym. Opodatkowanie wspólne przez jednego z małżonków nie jest zależne od tego, który z małżonków jest stroną umowy najmu."Czy każdemu z małżonków, połączonych wspólnością ustawową, przysługuje limit przychodu z wynajmu wspólnej nieruchomości opodatkowanego stawką 8,5% i sumarycznie jest to zł wspólnego przychodu opodatkowanego tą stawką?Zgodnie z art. 13 ust. 12 ustawy o podatku zryczałtowanym "W przypadku osiągania przez małżonków przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a (najem prywatny opodatkowany ryczałtem), kwota przychodów określona w ust. 1 pkt 4 lit. a (limit 100 tys zł) dotyczy łącznie obojga literalnie nie ma znaczenia czy małżonkowie posiadają wspólność majątkową, wspólne miejsce zamieszkania, wspólne rozliczenie podatkowe czy mają rozdzielność majatkową. W każdym przypadku małżeństwa limit zł będzie łączny dla obojga małżonków. Małżonkowie mają wspólny limit przychodów z najmu, nawet gdy nieruchomości należą do ich majątków jeden z małżonków rozlicza się ryczałtem przy ustalaniu limitu zł musi uwzględniać także przychody uzyskiwane z tytułu najmu przez drugiego małżonka. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy między małżonkami istnieje wspólność majątkowa, a wynajmowane przez każdego z nich z osobna nieruchomości wchodzą w skład majątku odrębnego, jak i sytuacji, gdy między małżonkami będzie zawarta umowa rozdzielności zatem pamiętać o sumowaniu przychodów z najmu przy ustalaniu limitu zł. Szczególnie istnieje ryzyko pomyłki, gdy jeden z małżonków rozlicza całość przychodów z najmu nieruchomości wspólnych, a wyjątkowo drugi małżonek nabył nieruchomość do majątku osobistego i chciałby opodatkować je praktyce przepis ten jest trudny w stosowaniu. Trudno jest uchwycić moment przekroczenia granicy zł przychody, gdy każdy z małżonków rozlicza się złożyli oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodów z najmu nieruchomości wspólnych przez żonę. Żona wynajmuje 2 mieszkania wspólne oraz dodatkowo jedno mieszkanie z majątku osobistego. W ciągu roku przychody z tego tytułu wynoszą 110 tys. zł. Jednocześnie mąż otrzymał mieszkanie w drodze spadku (do swojego majątku osobistego). Przychody z tego mieszkania wynoszą 30 tys. zł. Całość przychodów z najmu nieruchomości wspólnych i osobistych małżonkowie opodatkowują ryczałtem. W takiej sytuacji nie będzie prawidłowo, gdy żona zapłaci ryczałt według stawki 12,5% tylko od nadwyżki ponad 100 tys. zł czyli od 10 tys, a maż będzie stosował do całości swoich przychodów tj. 30 tys. zł stawkę 8,5%. Z uwagi, że suma przychodów z najmu małżonków to 140 tys. zł, a limit 100 tys. zł jest dla nich wspólny to prawidłowo w takiej sytuacji, małżonkowie powinni zapłacić ryczałt według stawki 12,5% od nadwyżki ponad 100 tys. zł łącznych przychodów czyli od 40 tys. W praktyce może być dla nich trudne ustalenie dokładnego momentu przekroczenia wspólnie granicy 100 tys. zł przychodów w trakcie roku, gdyż zależnie czy czynsz od najemcy wpłynie najpierw do męża lub żony (nie zależnie od terminu płatności w umowie) to ten pierwszy przekroczy limit i do końca roku wspólnie będą musieli stosować stawkę 12,5%. Zatem mąż może być obowiązany do opodatkowania przychodów z najmu według stawki 12,5% nawet gdy sam nie przekroczył jeszcze 100 tys. zł przychodu z znaczenia pozostaje, czy między małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa, czy też zostałaby zawarta umowa rozdzielności majątkowej i dwa mieszkania wspólne z powyższego przykładu przypadły np. w całości Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 października 2018 r. sygn. małżonków wynajmujących nieruchomości w ramach najmu prywatnego, opodatkowujących uzyskane z tego tytułu przychody ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, istnieje wspólny limit przychodów, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy między małżonkami istnieje wspólność majątkowa, a wynajmowane przez każdego z nich z osobna nieruchomości wchodzą w skład majątku odrębnego, jak i sytuacji, gdy między małżonkami będzie zawarta umowa rozdzielności - limit przychodu z najmu (100 000 zł), do którego stawka ryczałtu wynosi 8,5%, a powyżej 12,5%, jest wspólny dla małżonków. Bez znaczenia pozostaje, czy między małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa, czy też zostałaby zawarta umowa rozdzielności majątkowej."- Interpretacja indywidualna z dnia 23 lutego 2021 r. sygn. pod uwagę przytoczone regulacje oraz opis sprawy należy stwierdzić, że dla małżonków wynajmujących nieruchomości w ramach najmu prywatnego, opodatkowujących uzyskane z tego tytułu przychody ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, istnieje wspólny limit przychodów w wysokości zł, do którego stawka ryczałtu wynosi 8,5%, a powyżej tej kwoty 12,5%." - Interpretacja indywidualna z dnia 24 października 2018 r. sygn. jednak przy tym należy, że mając na uwadze art. 12 ust. 13 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, limit przychodów w wysokości 100 000 zł dotyczy łącznie obojga małżonków tj. Zainteresowanego będącego stroną postępowania, jak i Zainteresowanej niebędącej stroną postępowania, osiągających przychody z najmu przedmiotowych nieruchomości." - Interpretacja indywidualna z dnia 29 października 2018 r. sygn. - limit przychodu z najmu (100 000 zł), do którego stawka ryczałtu wynosi 8,5%, a powyżej 12,5%, jest wspólny dla małżonków. Bez znaczenia pozostaje, czy między małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa, czy też zostałaby zawarta umowa rozdzielności majątkowej." - Zapytanie nr 7783 do ministra finansów w sprawie nowelizacji ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:"Na zasadzie wyboru przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Ryczałt wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł i 12,5% przychodów od nadwyżki ponad tę kwotę. W przypadku osiągania przychodów przez małżonków, limit 100 000 zł dotyczy łącznie obojga wynika z powyższego, określony w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, limit przychodów w wysokości 100 000 zł dotyczy łącznie obojga małżonków osiągających przychody z tytułu umowy najmu, dzierżawy, zawieranej poza działalnością gospodarczą. Limit ten znajduje zastosowanie bez względu na to, czy z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych korzystają oboje małżonkowie, czy tylko jeden z nich. Okoliczność, że jeden z małżonków korzysta z opodatkowania na ogólnych zasadach według skali podatkowej, nie oznacza, że nie osiąga przychodów z tytułu umowy najmu, dzierżawy zawieranej poza działalnością gospodarczą, które podlegają uwzględnieniu w limicie przychodów w wysokości 100 000 zł. Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie stanowią, że w limicie przychodów w wysokości 100 000 zł uwzględnia się wyłącznie przychody z tytułu umowy najmu, dzierżawy, zawieranej poza działalnością gospodarczą, opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych."Organy idą dalej i wskazują, że nawet najem rozliczany prywatnie na zasadach ogólnych przez jednego małżonka pomniejsza limit do ryczałtu dla drugiego. Tutaj można jednak spotkać korzystne rozstrzygnięcia ze wspólnym oświadczeniem małżonków mąż rozlicza całość przychodów z tytułu najmu nieruchomości wspólnych oraz wynajmuje mieszkanie nabyte jako kawaler. Całość opodatkowuje na zasadach ogólnych. Wykazane przez niego przychody z tytułu najmu wynoszą łącznie zł, jednocześnie z uwagi na wysokie odpisy amortyzacyjne i liczne koszty osiąga stratę w wysokości zł. Obecnie jego żona otrzymała mieszkanie w spadku. Planuje je wynajmować. Ponieważ mieszkanie należy do jej majątku osobistego będzie samodzielnie rozliczać całość przychodów z najmu odziedziczonego mieszkania (nie ma możliwości skompensowania przychodów z najmu odziedziczonego mieszkania ze stratą z tytułu najmu poniesioną przez męża). Z uwagi, że przychody z najmu obojga małżonków przekraczają łącznie zł, gdyby żona zdecydowała się opodatkować przychody z najmu odziedziczonego mieszkania ryczałtem, będzie on wynosił od razu 12,5% (zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych, ale można w tym zakresie spotkać korzystne wyroki)- Odpowiedź udzielona przez - podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów na zapytanie poselskie nr 7783 ( ten znajduje zastosowanie bez względu na to, czy z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych korzystają oboje małżonkowie, czy tylko jeden z nich. Okoliczność, że jeden z małżonków korzysta z opodatkowania na ogólnych zasadach według skali podatkowej, nie oznacza, że nie osiąga przychodów z tytułu umowy najmu, dzierżawy zawieranej poza działalnością gospodarczą, które podlegają uwzględnieniu w limicie przychodów w wysokości 100 000 zł." - Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2007 r. sygn. I SA/Gl 130/07:"Nie łączy się przychodów małżonków dla celów określonych w art. 12 ust. 11 ustawy ryczałtowej w sytuacji gdy tak osiągnięte przychody poddane zostały rygorom dwóch różnych ustaw podatkowych. Przepisów ustawy ryczałtowej nie stosuje się do przychodów nieopodatkowanych w sposób w niej opisany. Jeżeli tylko jeden z małżonków poddał, osiągnięte wspólne z drugim małżonkiem przychody ze źródła o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy podatkowej, opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, tylko w stosunku do niego jako podatnika tego podatku i w odniesieniu do części tego przychodu osiągniętych wspólnie małżonków stosuje się przepisy ustawy ryczałtowej łącznie z wyliczeniem kwoty mającej wpływ na określenie stawki ryczałtu od takich przychodów." Inaczej sytuacja wygląda, gdy jeden z małżonków wynajmuje nieruchomości prywatnie a drugi w ramach działalności gospodarczej. Wtedy przychody z wynajmu w ramach działalności gospodarczej nie wliczają się do limitu 100 tys Interpretacja indywidualna z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. uzyskane z najmu nieruchomości, która jest wykorzystywana przez męża Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu po stronie Wnioskodawczyni. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowania przepis art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a w zw. art. 12 ust. 13 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne dotyczący ustalania limitu przez małżonków."Tak. Opodatkowania przychodów z najmu prywatnego na zasadach ryczałtu przez jednego lub obojga małżonków nie wyklucza ich wspólnego opodatkowania w ramach np. dochodów z umów o Interpretacja indywidualna z dnia 29 kwietnia 2021 r. sygn. rozliczania przez podatnika przychodów z najmu prywatnego na zasadach ryczałtu ewidencjonowanego nie wyklucza możliwość opodatkowania dochodów uzyskanych przez współmałżonków w sposób przewidziany w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...) rozliczając opisany najem prywatny na zasadach ryczałtu ewidencjonowanego podatnik nie straci możliwości wspólnego rozliczania się z współmałżonkiem z pozostałych dochodów wg. skali podatkowej."Marcin Szymocha Doradca podatkowy (nr wpisu 12870) Utrzymujące się na rynku nieruchomości ceny mieszkań powodują, że coraz częściej zarówno osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, jak i przedsiębiorcy decydują się na wynajem mieszkania lub lokalu użytkowego. Zgodnie z powyższym umowa najmu może zostać zawarta zarówno w ramach działalności gospodarczej, jak i poza nią. O tym, w jaki sposób opodatkowany i rozliczany jest najem prywatny, napisano poniżej! Najem prywatny jako jedno ze źródeł przychodów W myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do źródeł przychodów należą najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze. Zgodnie z powyższym przychód z tytułu najmu prywatnego powstaje w momencie faktycznego otrzymania należności lub zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT – postawienia ich do dyspozycji wynajmującego. Co ważne, jeśli w umowie zostanie wskazane, że najemca zobowiązany jest do regulowania kosztów eksploatacyjnych, z przychodów z tytułu najmu należy wyłączyć ponoszone przez niego opłaty eksploatacyjne, takie jak: opłaty za wodę, gaz, energię elektryczną czy wywóz śmieci, gdyż co do zasady płatności z wyżej wskazanych tytułów nie stanowią przychodu wynajmującego, lecz płatności, które mają na celu pokrycie zobowiązań wobec osób trzecich – dostawców mediów. Dotyczy to głównie sytuacji, w której najemca zobowiązany jest do ich uregulowania. Stanowisko takie potwierdza interpretacja Dyrektora KIS z 4 kwietnia 2018 r., nr „(...) W stanowisku tym natomiast czytamy, że „(...) Składnikiem przychodu osiąganego z dzierżawy przez wydzierżawiającego nie będą natomiast ponoszone przez dzierżawcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem dzierżawy (np. podatek od nieruchomości), jeżeli z umowy wynika, że dzierżawca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez dzierżawcę w związku z użytkowaniem działki nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wydzierżawiającego (...)”. Kolejne wyłączenie dotyczy kaucji zabezpieczającej przedmiot najmu. Przychód nie powstaje w przypadku, gdy kaucja zostaje zwrócona po wygaśnięciu umowy najmu. Wyjątkiem jest sytuacja, w której właściciel wskutek poniesienia strat zatrzyma kaucję w całości lub w części – wówczas wykazuje ją jako przychód. Formy opodatkowania najmu prywatnego Osoba fizyczna, decydując się na najem prywatny mieszkania bądź domu, ma prawo wyboru między dwoma formami opodatkowania: zasady ogólne (skala podatkowa: 17% lub 32% od nadwyżki powyżej 85 528 zł), ryczałt ewidencjonowany (8,5% lub 12,5% od nadwyżki powyżej 100 tys. zł). Wyboru formy opodatkowania dokonuje się poprzez wpłatę pierwszej zaliczki z tytułu uzyskanych przychodów z najmu prywatnego w danym roku. Wybrana forma opodatkowanie od tego momentu będzie obowiązującą, aż do jej zmiany w kolejnym roku, jeśli taką decyzję podejmie podatnik. Zasady ogólne są formą opodatkowania, która przysługuje każdemu podatnikowi z mocy prawa, dlatego nie ma konieczności informowania urzędu o stosowaniu tej formy rozliczeń. W przypadku wyboru opodatkowania najmu prywatnego na zasadach ogólnych wynajmujący ma możliwość odliczenia od uzyskanych przychodów także kosztów związanych z najmem, takich jak np.: odpisy amortyzacyjne od przedmiotu najmu, zakup wyposażenia mieszkania, sprzętów AGD i mebli, koszty eksploatacyjne i opłaty, jeśli zgodnie z umową, najemca nie jest zobowiązany do ich regulowania. W odniesieniu do najmu prywatnego opodatkowanego ryczałtem, zgodnie z przepisem art. 9 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie dokonuje się już zgłoszenia formy rozliczeń do urzędu skarbowego: „W przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, za równoznaczne z dokonaniem wyboru opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy uznaje się pierwszą w roku podatkowym wpłatę na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z tego tytułu, a jeżeli pierwszy taki przychód podatnik osiągnął w grudniu roku podatkowego - złożenie zeznania, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 2”. W przypadku wyboru opodatkowania w formie ryczałtu nie ma możliwości uwzględniania kosztów, opodatkowaniu podlega kwota faktycznie otrzymana – wpłacona przez najemcę. W trakcie roku z tytułu najmu konieczne jest opłacanie zaliczek na podatek dochodowy. Zarówno w przypadku zasad ogólnych, jak i ryczałtu ewidencjonowanego zaliczki na podatek za dany miesiąc wpłacać należy do 20. dnia kolejnego miesiąca. W przypadku opodatkowania na zasadach ogólnych przychody ujmuje się w zeznaniu rocznym PIT-36 w terminie do 30 kwietnia kolejnego roku podatkowego lub w przypadku opodatkowania w formie ryczałtu w zeznaniu PIT-28 w terminie do końca lutego kolejnego roku (w 2021 r. do 1 marca). Podatnicy, uzyskujący przychody z najmu prywatnego, mogą skorzystać także z rozliczeń kwartalnych. W przypadku rozliczania podatku w formie kwartalnej zapłaty dokonuje się w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po danym kwartale, który podlega rozliczeniu, natomiast za ostatni kwartał, w terminie złożenia zeznania rocznego. Głównym warunkiem skorzystania z kwartalnych rozliczeń jest nie przekroczenie za poprzedni rok limitu przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wynoszącego 200 000 euro (limit na 2021 rok – 903 060 zł), dla przychodów uzyskiwanych samodzielnie lub w formie spółki. Małżonkowie jako najemcy Co do zasady, jeżeli przedmiot najmu należy do wspólnego majątku małżonków oraz gdy istnieje między nimi wspólność majątkowa, to w takiej sytuacji mogą oni rozliczać po połowie przychody z tytułu najmu. Jednakże ustawodawca dopuścił również inny sposób rozliczeń. Mianowicie zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w przypadku gdy przedmiot najmu należy do majątku osobistego jednego z małżonków, nie występuje wówczas współwłasność. Jeżeli małżonkowie złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego odpowiednie oświadczenie, to całość przychodów z najmu prywatnego będzie mógł rozliczać jeden z nich. Należy mieć na uwadze, że oświadczenie nie musi być podpisane przez obojga małżonków, wystarczy, że będzie widniał na nim podpis jednego z nich. W przypadku rezygnacji ze wspólnego rozliczania najmu (przez jednego małżonka całości) składa się zawiadomienie w formie pisemnej także z podpisem jednego bądź obydwojga małżonków. Stanowisko takie potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w wydanej interpretacji indywidualnej z 12 grudnia 2016 r. o sygn. „Wybór zasady opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków wyrażony w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 6, obowiązuje przy dokonywaniu wpłat na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych za cały dany rok podatkowy, chyba że w wyniku rozwodu albo orzeczenia przez sąd separacji nastąpił podział majątku wspólnego małżonków i przedmiot umowy przypadł temu z małżonków, na którym nie ciążył obowiązek dokonywania wpłat na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (art. 12 ust. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne). Zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 8a ww. ustawy, wybór zasady opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków, wyrażony w oświadczeniu, którym mowa w ust. 6, dotyczy również lat następnych, chyba że w terminie do 20 stycznia roku podatkowego, małżonkowie zawiadomią w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z opodatkowania całości przychodu przez jednego z małżonków”. Podpis jednego z małżonków składany na oświadczeniu/zawiadomieniu jest równoznaczny z upoważnieniem tego małżonka do złożenia oświadczenia w imieniu obojga. Zarówno oświadczenie, jak i zawiadomienie opatrzone jednym podpisem składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. W przypadku zmiany formy rozliczania wspólnego dochodu z najmu przez jednego z małżonków lub wspólnie, oświadczenie bądź zawiadomienie należy złożyć w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostanie uzyskany pierwszy w danym roku podatkowym przychód z najmu lub do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód zostanie uzyskany w grudniu danego roku podatkowego. Wskazane powyżej oświadczenie/zawiadomienie nie posiada ustalonego wzoru, zatem może zostać sporządzone w dowolny sposób, przy zachowaniu formy urzędowej i wskazaniu danych obojga małżonków. Oświadczenie o rozliczeniu najmu prywatnego przez jednego z małżonków traci ważność z chwilą podziału majątku na skutek rozwodu lub separacji. Obowiązek zapłaty podatku zostanie przeniesiony na małżonka, który otrzyma prawa do objętego najmem lokalu. Zawiadomienie o zmianie formy rozliczania najmu przez jednego z małżonków należy złożyć w nowym roku do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskany został pierwszy w danym roku przychód z najmu prywatnego stanowiącego majątek wspólny. Przykład 1. Małżonkowie posiadający wspólność majątkową i osiągający przychody z najmu prywatnego złożyli w 2018 r. przed uzyskaniem pierwszego przychodu oświadczenie o rozliczeniu najmu tylko przez jednego małżonka. Od 2019 r. chcieliby jednak rozliczać się osobno. Pierwszy przychód z tytułu najmu uzyskali w 2019 r. w maju. W jakim terminie powinni złożyć zawiadomienie do urzędu skarbowego? Podatnicy (jeden z małżonków) powinni złożyć zawiadomienie do urzędu skarbowego o zmianie formy rozliczenia do 20 czerwca 2019 roku. Należy pamiętać, że w przypadku najmu prywatnego dokonywanego przez małżonków limit II progu podatkowego (w przypadku opodatkowania na zasadach ogólnych), tak jak limit ryczałtu opodatkowanego stawką 8,5%, dotyczy obojga małżonków, a nie każdego z osobna. Zasada limitu stawki 8,5% przy ryczałcie dotyczy także sytuacji, w której małżonkowie opodatkowują najem osobno, stosując zarówno ryczałt ewidencjonowany, jak i zasady ogólne. Wynajmując mieszkanie mało kto zastanawia się nad sytuacją prawną osoby wynajmującej. Warto poznać odpowiedzi na pytania dotyczące możliwości wynajęcia mieszkanie od jednego z małżonków w trakcie trwania bądź ustania małżeństwa. Czy czynność prawna dokonana w takiej sytuacji jest ważna? Przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w sposób wyczerpujący udzielają odpowiedzi w przypadku, gdy związek małżeński trwa. Mianowicie art. 37 KRO stanowi, iż zgoda drugiego współmałżonka jest wymagana do:1) czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków,2) czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia prawa rzeczowego, którego przedmiotem jest budynek lub lokal,3) czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia i wydzierżawienia gospodarstwa rolnego lub przedsiębiorstwa,4) darowizny z majątku wspólnego, z wyjątkiem drobnych darowizn zwyczajowo paragrafy tego przepisu stanowią, iż ważność umowy, która została zawarta przez jednego małżonka jest uzależniona od zgody drugiego. Druga strona może wyznaczyć małżonkowi, którego zgoda jest wymagana, odpowiedni termin do potwierdzenia umowy. Gdy małżonek, którego zgoda jest wymagana tego nie uczyni, druga strona staje się wolna po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu. Zatem z treści art. 34§4 KRO jednoznacznie wynika, że do ważności czynności umowy najmu wymagana jest zgoda obojga małżonków. Sytuacja ulega zmianie po rozwodzie, wspólność ustawowa małżeńska przeistacza się we współwłasność ułamkową, zasadniczo 50/50, tzn. współwłaściciel ma określony udział, którym może dowolnie dysponować ( KC).Jeśli współwłaściciele chcą podzielić między siebie majątek utworzony w trakcie trwania związku małżeńskiego (zlikwidować współwłasność przez wprowadzenie osobnego prawa własności), mogą to zrobić w formie umowy, bądź sądownie, skutkiem złożenia wniosku o podział majątku. Ustawodawca dążąc, by współwłasność ułamkowa była sytuacją chwilową, zmienił przepisy dotyczące kosztów związanych ze złożeniem wniosku o podział majątku. Od dnia r. obowiązuje nowa ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, która stanowi, iż opłata stała za złożenie wniosku o zgodny podziału majątku wynosi 300 zł, w przypadku braku zgody 1000 zł ( Uchylone zostały przepisy dotyczące pobieranego wpisu od wniosku o podział majątku w wysokości 1/5 wpisu stosunkowego, obliczonego od wartości majątku podlegającego podziałowi. W sytuacji, gdy byli małżonkowie nie podejmują działań w kierunku zniesienia współwłasności, sytuacja prawna komplikuje się. Byli małżonkowie dysponują majątkiem w częściach ułamkowych, ich udział rozkłada się (zasadniczo) w stosunku 50/50. Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego byli małżonkowie, obecnie współwłaściciele muszą sprawować zarząd nad rzeczą wspólną. Przechodząc do odpowiedzi na pytanie będące przedmiotem analizy, wyjaśnienia wymaga, do jakiej kategorii czynności, wynajęcie mieszkania należy. Przepisy o czynnościach zwykłego zarządu oraz przekraczających zwykły zarząd znajdują się w regulacjach Kodeksu cywilnego oraz ustawy o własności lokali, jednak w żadnym z w/w źródeł prawa nie ma definicji tych pojęć. Słuszne wydaje się założenie ustawodawcy, że ocena i prawidłowa kwalifikacja określonego działania wymaga każdorazowego uwzględnienia okoliczności konkretnego stanu faktycznego. Doktryna i orzecznictwo wypracowały jednolite stanowisko, mianowicie: do czynności zwykłego zarządu należy załatwianie bieżących spraw związanych ze zwykłą eksploatacją i utrzymaniem rzeczy w stanie niepogorszonym, w ramach aktualnego jej przeznaczenia. W granicach zwykłego zarządu mieści się bieżące gospodarowanie rzeczą, niepociągające nadzwyczajnych wydatków i nieprowadzące do zmiany przeznaczenia rzeczy. Inne zaś czynności mieszczą się w kategorii przekraczających zakres zwykłego zarządu (System prawa prywatnego, tom 3, Prawo rzeczowe, red. T. Dybowski, Warszawa 2003, Od rozstrzygnięcia kwestii, czy dana czynność będzie czynnością zwykłego zarządu, czy też przekroczy ramy zwykłego zarządu, będzie zależeć sposób podejmowania decyzji przez współwłaścicieli. Zgodnie z Kodeksem cywilnym do dokonania czynności zwykłego zarządu wystarczy zgoda większości współwłaścicieli (art. 201 KC). Do czynności przekraczających zwykły zarząd konieczna już jest ich jednomyślność (art. 199 KC). Czynności podjęte bez koniecznej zgody większości lub wszystkich współwłaścicieli są bezwzględnie nieważne, o ile takiej zgody nie zastąpi stosowne orzeczenie wynajmowanie wspólnego mieszkania przez jednego z eksmałżonków jest czynnością przekraczającą zakres zwykłego zarządu. Umowa najmu zawarta w takich warunkach jest czynnością prawnie nieważną. Osoby zajmujące lokal na podstawie nieważnej umowy, zajmują go de facto bez tytułu prawnego. Tym samym zaleca się wnikliwe badanie sytuacji prawnej lokalu, który ma zostać Hillsautor: Marlena Flis Prawnik

wynajem mieszkania przez jednego z małżonków